เมื่อวันจันทร์ที่ 7 กรกฎาคม ที่ผ่านมา ฉันได้รับข่าวน่าตกใจข่าวหนึ่ง มันทำให้ฉันรู้สึกว่า ชีวิตของคนเรานั้น มีอะไรให้ตกใจอยู่เสมอ
ตั้งแต่เกิดมาอายุเข้าเบญจเพส คนรอบข้างฉันได้เสียชีวิตกันไปแล้วหลายคน ไม่ว่าจะเสียชีวิตด้วยอายุ ด้วยโรคภัย และอื่นๆอีก ฉันก็ยังไม่วาย ตกใจและใจหายกับข่าวน่าเศร้านี้ทุกครั้ง
ความตายครั้งแรก เป็นของคุณปู่ คุณปู่ที่ฉันสนิทที่สุด ฉันจำไม่ได้แล้วว่าฉันร้องไห้ให้กับการตายของปู่บ้างหรือเปล่า ในตอนนั้นรู้แต่เพียงว่า อยู่ดีๆปู่ก็มาหายไปตลอดกาล
ความตายครั้งต่อมา เป็นของแมวที่ฉันสนิทที่สุด เราสองคนอยู่กันมาตั้งแต่ฉันจำความได้ นอนด้วยกัน กินด้วยกัน จนเธอสนิทกับฉันถึงขนาดที่ว่า ถ้าฉันเสียงดังเมื่อไหร่เธอก็สามารถกัดหัวฉันได้ทันที ขนาดนั้นเลยทีเดียว และเธอก็หายไปจากฉันตลอดกาล หายไปในท้องของงูเหลือมตัวเขื่องตัวหนึ่ง ฉันร้องไห้ฟูมฟาย โวยวาย โทษโน่นโทษนี่ไปซะหมด กับการตายของเธอ ฉันพอรู้แต่ยังไม่เข้าใจความตายดีพอ
ความตายที่สัมผัสตอนฉันมีวุฒิภาวะบ้างแล้ว เป็นของคุณยาย คุณยายที่ฉันรัก และรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆท่าน และความตายอีกสองครั้งที่ไล่เลี่ยกัน ในเวลาที่ฉันมีวุฒิภาวะอยู่ในระดับมหาวิทยาลัย เป็นของคุณตาและคุณย่า ในตอนนี้ฉันรู้แล้ว ว่าอะไรคือชีวิต อะไรคือความตาย ทั้งสองสิ่งนั้นมีความสำคัญกับมนุษย์แค่ไหน ฉันรู้แล้ว...
ข่าวที่ฉันได้รับ ได้ความว่า เพื่อนของฉันเสียชีวิตแล้ว เขาเป็นเพื่อนร่วมรุ่นคนแรกที่เสียชีวิต ไม่ซิ จริงๆเราไม่เคยนึกถึงเลยด้วยซ้ำ ว่าวันนึงจะได้มางานศพของเพื่อนร่วมรุ่น ที่ผ่านการรับน้อง ซ้อมเชียร์ และอะไรหลายๆอย่างในรั้วมหาวิทยาลัยมาด้วยกัน
ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนคนนี้มีความฝัน หรือวาดฝันแผนอนาคตของตนไว้อย่างไร รู้แต่เพียงว่าชีวิตคนเราแสนสั้นนัก แม้เราไม่อยากให้ตัวเองต้องตาย แต่ความตายมันก็เป็นเรื่องที่เราห้ามไม่ให้เกิดไม่ได้ 
เหมือนในภาพยนตร์ไทยเรื่องหนึ่งในปี 2541 มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน กลุ่มของพระเอก เกิดอุบัติเหตุโดนจับวิญญาณผิดตัวลงไปยังนรกภูมิ พวกเขาได้ล่วงรู้วันตาย และหาทางหลีกเลี่ยงมัน แต่สุดท้ายก็ไม่อาจฝืนชะตา และกฎแห่งกรรมไปได้ ในที่สุดพวกเขาก็ตายตามวันที่กำหนดไว้
วัน เวลา และวิธีการตายของแต่ละคน แม้กระทั่งของเพื่อน หรือตัวฉันเอง ก็คงถูกกำหนดไว้แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นฉันก็ต้องน้อมรับมันเอาไว้ แต่ก่อนที่จะตาย ในตอนที่มีชีวิตอยู่นี้ ฉันจะใช้เวลาอย่างมีคุณค่า และประโยชน์ให้ได้มากที่สุด ทำสิ่งที่อยากทำและเราเป็นสุข
เพื่อตายแล้ว จะได้ไม่เสียดายเวลา เสียดายชีวิตยังไงละคะ