Turn (2001)

      เคยเกิดอุบัติเหตุ แล้วเราอยู่ในอาการโคม่ากันไหมค่ะ ถ้าเคยตอนที่นอนไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาล ตอนนั้นรู้หรือเปล่าว่าสติของเราอยู่ที่ไหน?

          Turn (2001) เรื่องนี้มีคำตอบ ภาพยนตร์ที่ดูแล้วเหงาสุดๆ ของผู้กำกับ ฮิเดยูกิ ฮิรายาม่า ดัดแปลงจากนวนิยายของ คาโอรุ คิตามุระ บอกเล่าเรื่องราวของ โมริ มากิ (ริโฮ มากิเซะ) คุณครูสาวในเนิร์สเซอรี่ และเป็นศิลปินที่เพิ่งทำผลงานแพลตภาพพิมพ์ทองแดงชิ้นใหม่ เธอนำไปฝากขายไว้ที่แกลลอรี่แห่งหนึ่งและดีใจอยู่ได้ไม่นาน ก็ต้องประสบอุบัติเหตุรถยนต์ เป็นเหตุให้เธอนอนไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาล ตั้งแต่ฤดูร้อนในเดือนมิถุนายน จนมาถึงฤดูหนาวของเดือนธันวาคม

ถ้าหากเธอนอนไม่ได้สติอยู่เฉยๆ มันก็คงจะธรรมดาไป โชคชะตาจึงทำให้เธอย้อนเวลากลับไปใน 24 ชั่วโมง ก่อนเกิดอุบัติเหตุเสมอๆ ที่นั่นไม่มีผู้คน ไม่มีเสียงนกร้อง และไม่มีฝนตก เธออยู่กับความเหงาคนเดียว จนกระทั่งเขาโทรมา...

ในความเป็นจริง หากเราอยู่คนเดียว ไม่มีคนอื่นๆอยู่เลย เราจะอยู่ได้อย่างไร บางคนอาจอยู่ได้ แต่บางคนอาจป่วยเป็นโรคเหงาจนหัวใจซูบซีดได้เลยกระมัง

เขาที่โทรมานั้นคือ โยเฮ อิซูมิ คนที่ซื้อผลงานภาพพิมพ์ทองแดงของมากิไปนั่นเอง อิซูมิสนใจในภาพพิมพ์นั้น และอยากได้มาทำเป็นภาพสันปกนิยาย เขาจึงติดต่อมายังคนทำ นั่นก็คือมากิ และนั่นเป็นการคุยกับคนอื่นครั้งแรกใน 178 วันที่มากิอยู่คนเดียว ในอีกมิติหนึ่งนั่นเอง

กรณีของ มากิ เธอได้พูดคุยกับคนเป็นๆอีกครั้ง โดยมีผลงานภาพพิมพ์ของเธอเป็นตัวเชื่อม อาจเรียกได้ว่าหัวใจ ความเหงา ความเปล่าเปลี่ยวของคนทั้งสองจูนเข้าหากัน และอิซูมิ ยังเป็นตัวเชื่อมให้แม่ของเธอรับรู้ว่าเธอยังอยู่ แม้จะติดอยู่ในอีกมิติหนึ่งก็เถอะ อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้อยู่ต่อสู้กับความเหงา และหมดหวังว่าตนเองจะได้กลับไปยังโลกเดิมหรือเปล่าคนเดียวอีกแล้ว

          แม้หนังเรื่องนี้จะดำเนินเรื่องตามสูตรการเขียนบทภาพยนตร์ คือมีช่วงเปิดเรื่อง มีจุดหักเหที่นำไปสู่จุดไคลแม็กของเรื่อง และสุดท้ายบทสรุปที่ตัวละครจะได้รับ แม้ฉันจะดูหนังเรื่องอย่างเรื่อยๆ แต่ก็ลุ้นกับการตัดสินใจของมากิจนตัวโก่งได้เหมือนกันค่ะ

ปล.ฉันแนะนำหนังต่างมิติอยู่นะคะ